آرامگاهی برای شاعران

سال 1350 بود که دو روزنامه مطرح کشور یعنی کیهان و اطلاعات فراخوانی منتشر کردند و از طراحان و معماران دعوت کردند تا طرح های پیشنهادی خود را برای ساخت یادمانی در مقبره الشعرا در تبریز ارسال نمایند. مدتی بعد اعلام شد که طرح ارسالی از سوی غلامرضا فرزان مهر به عنوان طرح برگزیده انتخاب شده است. اجرای این طرح از سال 51 با حمایت انجمن آثار ملی شروع شد و تا سال 61 ادامه داشت. طراح این بنا می گوید طراحی این مجموعه با ھدف ایجاد وحدت و تلفیق بر مبنای معماری سنتی و مدرن اجرا شده است. امروز مقبره الشعرا یکی از جاذبه های شهر تبریز است که هر چند در سال های اخیر وضعیت مطلوبی ندارد و همچنان در حال بازسازی است، اما بسیاری از گردشگران به سراغ این مجموعه می روند.

آرامگاهی برای شاعران

مقبره الشعرا در گذشته با نام هایی مثل گورستان سرخاب و حظیرة الشعرا هم شناخته می شد. نخستین بار حمدالله مستوفی از عنوان مقبره الشعرا برای این گورستان تاریخی استفاده نموده است. در این گورستان شاعران، ادبا و چهره های سیاسی بسیاری به خاک سپرده شده اند که گفته می گردد تعداد آن ها به حدود 400 تن می رسد. از میان آن ها اما نام شاعر معاصر شهریار بیش از همه برای گردشگران آشناست. مزار شهریار در این مجموعه یکی از پرطرفدارترین بخش ها و حتی برخی تصور می نمایند مقبره الشعرا مزار شهریار است. در حالیکه علاوه بر او مزار اسدی طوسی نگارنده کتاب گرشاسب نامه هم در این مجموعه قرار گرفته است، همچنین مزار خاقانی و ظهیرالدین فاریابی از بزرگترین قصیده سرایان ایران و همینطور انوری از شعرا و دانشمندان به نام عصر سلجوقی هم در این مجموعه به خاک سپرده شده اند. در کنار این افراد مدفن چهره های سیاسی هم در گورستان سرخاب قرار گرفته است و یکی از شناخته شده ترین این چهره ها شیخ محمد خیابانی است که یکی از چهره های تاثیرگذار در جریان مشروطه بود.

منبع: همگردی

به "آرامگاهی برای شاعران" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آرامگاهی برای شاعران"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید